داغ ترین ها:

ترانه

رتبه اول:

سرم میدون جنگ

سرم میدون جنگ، چشمام دوتا مین
تنم میراژِ در حال سقوطه
دوتا دستام، دوتا ناو شکسته
یگانِ ویژه، محکوم هبوطه
یه زیر دریاییه قلبم که اژدر
به خاک و خون کشیده لحظه هاشو
شده با خاک یکسان خاطراتش
ببین ویرونه ی این آش و لاشو
یه جنگ نابرابر پیش رومه
یه بغض کهنه پاش روی گلومه
شدم اشغال یک نازی، یه هیتلر
یه آغوش قدیمی آرزومه
یه سربازم، یه قربانی، روانی
یه بمبی که هلاکِ انفجاره
یه ابر تیکه تیکه، پاره پاره
یه ابری که میخواد آتیش بباره
دیگه جونی نمونده تو تن من
که فکر جنگ و صلح قصه باشم
الان چشمم به قبری خیره مونده
که توش از شر جنگیدن رها شم

 

حسین صادقی

دانشگاه علوم پزشکی شیراز

____________________________________________________________________________________________________________

رتبه دوم:

تو قراره همش همین باشی

 

تو قراره همش همین باشی

نه زیاد کوچیک و نه خیلی بزرگ

نه به اندازه ی علف، گوسفند

نه به اندازه ی دریدن، گرگ!

 

 

یه کمی خوب و یه کمی بدجنس

یه کمی شاد و یه کمی غمگین

یه کمی زرد و یه کمی قرمز

یه کمی بالا، یه کمی پایین

 

 

توی پنت هاوس ها نمی شینی

توی بیغوله هم نمی لولی

به یه انسان خوب معروفی

به یه شغل شریف، مشغولی!

 

 

بیشتر وقتها سرت گرمه

روز و شب می گذره، حواست نیست

ولی عصرای جمعه می ری تو لک

خبری دیگه از تماست نیست

 

 

بعضی وقتا کمی عجیب می شی

انگاری یه چیزایی میزون نیست

واسه حتی شریک زندگیتم

درک این حالت تو آسون نیست

***

 

یکی یه جای کهکشون خواسته

تو یه نقطه روی زمین باشی

نقطه ای که نه طول داره نه عرض

تو قراره همش همین باشی!

 

زیبا طاهریان

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

____________________________________________________________________________________________________________

رتبه سوم:

تو تنها نبودی که تنها بری

 

تحمل ندارم از اینجا بری

تو تنها نبودی که تنها بری

منم سهم دارم تو این زندگی

یه حرفاییو رک نمی‌شه بگی

 

نمی‌خوام که منت بذارم سرت

یه لحظه نگاه کن به دور و برت

نگاه کن به پایان این رابطه

بگو کی به جز من هوادارته

 

کسی جز تو دلسوز این خونه نیست

بدون تو این خونه هم خونه نیست

من به جز تو به کی بگم دردمو

کی بعد تو بگیره دست سردمو

(وزن این قسمت بر اساس ملودی)

 

واسه این‌که خنده بیاد رو لبات

همیشه خودم غصه خوردم به جات

به هر چی که خواستی رسوندم تو رو

حقیقت اگه غیر از اینه برو

 

تصور کن آینده‌ی بی منو

به خاطر بیار عشق و دل بستنو

داری می‌ری اما به چه قیمتی

به آیندمون فکر کن لعنتی

 

کسی جز تو دلسوز این خونه نیست

بدون تو این خونه هم خونه نیست

من به جز تو به کی بگم دردمو

کی بعد تو بگیره دست سردمو

(وزن این قسمت بر اساس ملودی)

 

 

مهدی کسائیان

دانشگاه علوم پزشکی بوشهر

____________________________________________________________________________________________________________

احساس زیبا

این خونه از حس تو لبریزه
از عطر تو از خنده ی زیبات
پل میزنم تا لمس یک رویا
وقتی که گم میشم توی دستات

رویا همین خونه، همین حسه
اینکه من از عشق تو سرشارم
زیباترین احساس من یعنی
باور کنم آغوشت و دارم

باور کنم دستامو میفهمی
باور کنی درگیر چشماتم
رویا چیه جز لحظه هایی که
دیوونه ی لبخند گیراتم

چقد شیرینه احساسی که از من جاریه تا تو
من و از من جدا کرده، شکوه ما شدن با تو
هراسی نیست از شب تا تو میتابی به این خونه
نگیر از شونه های من حضور خوب دستاتو

تو که باشی منم هستم
حواسم گرم دنیاته
چقد خوشحالم از اینکه
دلم هر لحظه همراته

بهار چابوک

دانشگاه علوم پزشکی اهواز

____________________________________________________________________________________________________________

عشق

عشق، اردیبهشتِ شیرازه
یا نه! اهوازِ بی زمستونه
باغِ فیروزه های نیشابور
عشق، بیدار باشِ تهرونه
عشق شیرینه مثل چایی که
عطر مادر معطرش کرده
یا قشنگه شبیه وقتی که
اون ورِ شیشه رقصِ بارونه
مثل دستی که توی دستاته
طعمِ کالِ یه حسِ خوشمزه
مثل نبضی که تازگی ها با
ضربه های دلت یه همخونه
روی مبلی کنار شومینه
تو اتاقای خونه میچرخه
پرده ها بازن و هوا تازه
عشق، اخبارِ داغو میخونه
می زنی توی کوچه، خوشحالی
عشق لبخندِ روی لبهاته
رو زمین دیگه جا برات تنگه
بس که پرواز کردن آسونه

 

حسین صادقی

دانشگاه علوم پزشکی شیراز

____________________________________________________________________________________________________________

دخترم

گاهی وقتا چشاشو میبنده

چند روزی شده نمی خنده

تا که میگم بابا بیا پیشم

میگه خستم بابایی شرمنده

 

شب تا صب تو خونه می مونه

سرد و غمگین ترانه می خونه

آیینه ها رو شکسته و حالا

دونه دونه تِلاشو میشکونه

 

داره کم کم خودش رو میبازه

قبری از جنس غصه میسازه

من فدای چشم خیست شم

آخه بابا چشات چقد نازه

 

زندگی واقعا چه نامرده

کل روزای گرمشم سرده

دکترا این سری به من گفتن

دخترم دیگه برنمیگرده

 

دردامو توی سینه میکارم

خم به روی خودم نمی آرم

هنوزم هرشبی که می خوابه

میگه بابا چقد دوست دارم

 

سيدمحمد نجفي

دانشگاه علوم پزشکی قم

____________________________________________________________________________________________________________

اعتیاد

حالی که من دارم

هیچکس نمی فهمه

تقصیر ِ هیچکس نیس!

تقدیر بی رحمه

دنیام بدون ِ تو..

تاریک ِ تاریکه

مرگم به من انگار..

نزدیک ِ نزدیکه

حسی که من دارم

سردرگمم کرده

میخواستم عاشق شم

عشقم گمم کرده!

تصویر ِ تو از من

تصویر ِ یه مرده

تصویر ِ تو از من

دلواپسم کرده..

من پوچمو خالی

اینو نمی دونی

حتی تو از چشمام

اینو نمی خونی

با عکس ِ تو میرم

چیزی نمی پرسی

دلواپسم اما...

تو محکم و قرصی

حیف ِ چشای ِ تو

که چش به من میدوخت

حیف ِ تن ِ من که

با اعتیادش سوخت..

تصویر ِ تو از من

تصویر ِ یه مرده

این اعتماد اما

دلواپسم کرده.

 

شکيبا اقابراري

دانشگاه علوم پزشکی تهران

____________________________________________________________________________________________________________

رفتن

 

تمووم خاطراتم درد می کرد

زمانی که شنیدم دیگه دیره

خدایا باورش سخته نباشه

 نمیتوونم ببینم داره میره..

 

دلم خونِ ،توو قلبم کوهِ درده

موهای خوشگلش داره میریزه

نمیتوونم  ببینم  آب  میشه ،

خدایا اون واسم خیلی عزیزه

 

قسم خوردم تا وقتی مو نداره

نذارم روو  سرم  مویی  بمونه

میخوام من تاتهش مردونه باشم

میخوام این عشقو یه دنیا بدونه..

 

گذشتم از خودم ،از هر چی دارم

فقط میخوام ازین کابوس رد شم

میترسم از نبودش بدشه حالم ،

میترسم توو نبودش خیلی بدشم

گموونم شکلِ مردن فرق داره

یکی مرده حواسش، راه میره

یکی  تنها  خیابونِ  شبا  رو ،

میوونبُر می زنه ، بیراه میره...

 

عزیزم توو نبودت درد دارم

تمووم بارِ دنیا روی دوشم

نمیتونم ببینم داری میری

نمیتونم برات مشکی بپوشم.....

 

فائزه کمال ابادي فراهاني

دانشگاه علوم پزشکی اراک

____________________________________________________________________________________________________________

ساعت سه

دوباره راه رفته رو ... به نیمه راه میکشی
دوباره آینه میشمُ ... به سمتم آه میکشی

دوباره مات میشمُ ... تو دست میکشی به روم
و بعد میری و منُ ... هزار حرف ناتموم

منم که میشکنم تو این ... شبِ سیاهِ لعنتی
دوباره پامیشم از این ... شکنجه گاه لعنتی

گلای میکنم از این ... شبای کابوس زده
شبایی که برای من ... دیگه یه خط ممتده

به عقربه نگاه کن
درست ساعت سه شد
ساعتی که برام پر از 
خاطره و گلایه شد

گلایه میکنم از اون ... کسی که می دید منُ
کسی که دل برد ازم ... ولی نفهمید منُ

کسی که رفتنش واسم ... پر از سوال مبهمه
کسی که رفت و زندگیم ... بدون اون جهنمه

چقدر عشق سخته و ... چقدر بی ملاحظه ست
منو کجا کشید و بعد ... همه غرورمو شکست

درسته خاطرش واسم ... عذاب آوره ولی
به این عذاب راضی ام ... تا خاطرش نره ... ولی

 

محسن فلاح

بیمارستان امام سجاد (ع) رامسر

____________________________________________________________________________________________________________

اتاق 407

تخت یک اتاق چهارصد و هفت
نسخشو دکترش به ما داد و رفت
مامان دیگه یه پوست و استخونه
چشش پر اشکه یه کاسه خونه
تا آخرش خودم میرم یک تنه
قلکمو میشکنم اون نشکنه
خدا خدا، جونمی جون چقد پول
کپسول اکسیژن و قرص و آمپول
با دستِ پر اومدمو ... اون که نیست
یه تخت خالی و من و چشم خیس
قلکمو شکستم اما دلم
حالا چجور تا بکنم با دلم
پیش خدا جاش از زمین بهتره
نبودنش به ما چه بد میگذره
تخت یک اتاق چهارصد و هفت
دکتر اومد، من اومدم ... بابام رفت

 

محسن فلاح

بیمارستان امام سجاد (ع) رامسر

 

برچسب ها : []

اخبار برگزیده

پر بازدید ترین