داغ ترین ها:

شعر طنز

رتبه اول:

گلایه

موضوع: مصرف دارو بدون تجویز پزشک!

 

دکتر شهرک ما چین چان چنگ

زیر لب زمزمه می کرد جفنگ

مثل ماری به خودش می پیچید

خورده انگار سه تا تیر تفنگ! :

به کجای دلم آخر این را...!؟!

چه کنم مردم کوته بین را؟!

باید امشب بروم از این جا

راه در پیش بگیرم چین را!

متعجب شده بودم از دور

راه کج کردم و رفتم به حضور:

عرض کردیم درودا دکتر!

چه تو را کرده در این حد رنجور؟!

گفت: مشدی چه سلامی چه علیک؟!

گفتمش: چی شده دکتر؟! لبیک!

هستم اینجا که به دادت برسم

امر کن! امر تو را هستم پیک!

گفت: این شهر شده جنگ زده

چه کسی گند به فرهنگ زده؟!

مصرف خودسر دارو شده مُد!

طرز فکر همگان زنگ زده!

هرکسی تکیه به هر میز کند

می شود حکم به هر چیز کند!

هرکس از راه رسد دارویی

می تواند به تو تجویز کند!

شده استامینوفن نقل و نبات

کدویین ها شده مثل شکلات

ژلوفن قند کنار چایی ست!

وای و هیهات از این کوره دهات!

مو در آورده زبانم یکریز

بس که گفته ست : غیوران عزیز!

چه نباشید چه باشید مریض

نخورید این همه را بی تجویز!

گفتم: از دست من آید کاری؟!

گفت با آه عمیقی: آری!

برو با شعر به این قوم بگو

از چنین کار شود خودداری!

قسمم داد به پیغمبر و پیر

که بگویم به جوانان دلیر:

نخورید این همه دارو بی خود

هر چه دیدی نخورش یک دل سیر!

 

کاظم حکمت

دانشگاه علوم پزشکی فسا

____________________________________________________________________________________________

رتبه دوم:

دارو

 

قسمتی از ارایه ی شرح حال توسط یک بیمار به پزشک:

....................................................................................

گه شرایط می کند ایجاب،دارو میخرم

در خورِ آن لحظه،در آن باب دارو می خرم

تا شوم همرنگ مردم در عروسی،جرعه ای

از دکانِ دوستِ ناباب دارو می خرم

در عزا هم گریه کردن واجب الاجراست پس

تا نباشم بی خودی شاداب،دارو میخرم

آه من آقای دکتر! آدمِ حساسی ام

تا ببینم چهره ی قصاب،دارو می خرم

تا به الان پولِ دکتر هم ندادم،سرخودی

می شود چون بیشتر جذاب،دارو میخرم

عاشقم،دست خودم هم نیست وقتی می شود

آسمان یک لحظه بی مهتاب،دارو میخرم

هیچ دردی نیست جانم بدتر از مستآجری

هر زمانی می کشم اسباب،دارو می خرم

قرض دارم،ترس دارم،یک نفر تا می کُند

اندکی مشکوک دق الباب،دارو می خرم

با تورم نیستم چندان که گویی سازگار

دخل با خرجم که شد دوغاب،دارو می خرم

گاه هم پشت چراغِ سرخ کم می آورم

چون که لایی می کِشد اعصاب،دارو میخرم

آب روغن می کند قاطی دلِ وامانده ام

سیر و املت می شود زردآب،دارو می خرم

نام دلبندم که سهراب است شبهای بلند

می شود تا ساعتی بی خواب،دارو می خرم

نوشدارو من نمی خواهم برای سوگ،تا

می پرد رنگ از رخ سهراب،دارو می خرم

بعضی از اوقات تنها طبق اصلِ احتیاط

چون که می گردد کمی کمیاب دارو،می خرم

خاندان ما ندارد ناخوشی های عجیب

جای ناصرخسرو از نواب دارو می خرم

در قبال شیر یا خرما و آجیل و عسل

نان و سبزی،دبّه ای دوشاب،دارو می خرم

گفت آن دکتر:شما دارید شغل دیگری؟

_ یا مریضم سخت،یا ارباب،دارو می خرم...

حجت اله رحیم نیا

دانشگاه علوم پزشکی قزوین

____________________________________________________________________________________________

رتبه سوم:

داروی کشنده

 

ای خردمند عاقل و دانا

قصه ای گویمت تو برخوانا

"مصرف بی رویه دارو"

گوش کن گوش کن مسلمانا

بشنو از این حقیر، داروها

هست موجود بهر درمانا

نه زمانی که تو گرسنه ای و

یا که هستی شدید عطشانا

حال چندین مثال میزنمت

تا شود فهم تو دوچندانا:

گر که دعوت شدی به مهمانی

هر مکان هر زمان و دورانا

گر که شام و ناهار، آوردند

میزبانان برای مهمانا

قرمه سبزی و قیمه بادمجان

جوجه و ماهی و فسنجانا

بختیاری، کباب کوبیده

بر سر سیخ مرغ بریانا

پر خوری کردی و شدی بیمار

حال تو گشت نا به سامانا

فکر کردی علاج آن داروست؟

قرص و کپسول می خوری جانا؟

مرض تو بود ز پرخوری ات

هی مخور این و هی مخور آنا

آن زمانی که پرخوری کردی

هیچ بودی به فکر الآنا؟

داستانی دگر بگویمتان

نقل قولی است از پزشکانا:

گر نرفتی به خواب ناز فرو

چشم تو باز چون نگهبانا

طپش قلب تو زده بالا

موی بر صورتت پریشانا

گاه حتی ز فرط بی خوابی

می شوی غصه دار و گریانا

بشنو از من که درد تو این است

پُری از استرس فراوانا

خواب، از استرس نمی بردت

که ز خوابت شدی گریزانا

هی مخور این لورازپام اینقدر

زُلپِدِم را مخور تو این سانا

بهر خوابی سه ساعته شکمت

مکن از قرص خواب انبانا

نیستی از عوارض دارو

اندکی اندکی هراسانا؟

یک مثال دگر بگویم تا

داده باشم به قصه پایانا:

چاقی ات بس که رنج می دهدت

شدی افسرده و پریشانا

قند تو باز می زند بالا

خون تو گشته همچو قندانا

قرص ها بهر لاغری خوردی

آمپولی زدی به هر رانا

فکر کردی که کار خوبی بود

هستی از کار خویش خندانا!

گوش کن جان مادرت سخنم

امر من را ببر تو فرمانا

از سر سفره زودتر برخیز

قَسَمَت می دهم به قرآنا

اندکی ورزش و پیاده روی

برو در کوچه و خیابانا

 

این مثل ها برای آن گفتم

"تا کنم حجت خود اعلانا"

ای وحید و حمید و ابراهیم

ای جواد و جلیل و ساسانا

ناصر و نادر و فرید و جمال

محسن و کامران و کیوانا

هر کجا هستی و به هر شهری

یزد و شیراز یا که تهرانا

اصفهان، زاهدان و یا مشهد

ساری و بیرجند و کرمانا

بنویسید از طلا قلمی

روی دیوار هر خیابانا

کلّهم، عرض بنده این باشد

که نوشتیم توی دیوانا:

هر که دارو زیاد مصرف کرد

عاقبت می شود پشیمانا

بشنو از من که کل داروها

"هست موجود بهر درمانا"

حال دیگر قضاوتش با تو

این تو این قصه گوی و میدانا

 

علی جلیلی تفتی

دانشگاه علوم پزشکی کاشان

____________________________________________________________________________________________

منور الفكر

 

در کنار درختكی پربار

یک نفر بود بیكس وبیكار

چون دلش غصه داشت بی پروا

پشت هم میكشید هی سیگار

گفتمش ای رفیق بیچاره

از چه رو اینچنین پریشانی

دود قلب تورا بیازارد

چند روزی دگر نمیمانی

پاسخم داد تو چه میدانی

که درون دلم چه طوفانیست

غیر سیگار میكشم از این

روزگاری که پاک بحرانیست

مردم این زمانه بی رحمند

قدر این زندگی نمیدانند

از ورقهای سبز این دفتر

قصه ی معرفت نمیخوانند

دائما دود و دائما ماشین

این هوا را نموده آلوده

شده اعصاب من از این برزخ

ریشه ریشه مثال فالوده

بر سر هر گذر که می آیی

عده ای داد و عده ای فریاد

من نمیدانم این شكایت را

با چه کس گویمش که گیرد داد

هر چه چرب است وپر زیان باشد

بیشتر می خورند با تابه

روی آن هم برای تكمیلش

زهر ماری بنام نوشابه

گفتمش ای عزیز دانایم

ای که بس ژرف هست مفهومت

پس چرا مثل اگزوز خاور

میكنی دود را به حلقومت

گفت آخر منور الفكرم

از جهالت بسی گریزانم

چون تحمل ندارم این عالم

دود سیگار هست درمانم

 

حامد نقدی

دانشگاه آزاد واحد اهواز

____________________________________________________________________________________________

دارو

ساکت و سردیم دارو میخوریم

چون پر از دردیم دارو میخوریم

هر زمان رفتیم در جایی سفر

تا که برگردیم دارو میخوریم

مرد بودن درد دارد با خودش

ما که نامردیم دارو میخوریم

ما بدون حرف دکترهایمان

چون هوس کردیم دارو میخوریم

در هجوم مشکلات زندگی

تا کم آوردیم دارو میخوریم

چون که ما پیریم و ازخیل جوان

دائما طردیم دارو میخوریم

زردی ما گرچه رنگ پوست بود

باز چون زردیم دارو میخوریم

الغرض ما بی دلیل و سرسری

چون هوس کردیم دارو میخوریم

 

روح الله سرطاوی

دانشگاه علوم پزشکی بندرعباس

____________________________________________________________________________________________

حضرت دکتر

 

ای تازه ردیف غزلم حضرت دکتر

گوگولی قند و عسلم حضرت دکتر

 

دیدم که به بالای سرم تیغ به دستت

درگیر شدی با اجلم حضرت دکتر

 

آز نرخ عمل های تو لرزیده ام آنقدر

انگار که روی گسلم حضرت دکتر

 

بابای مسنم زشما نیز چه پنهان

زاییده ز خرج عملم حضرت دکتر

 

رفتم که بگیرم زن و گفتند به من نه

چون بنده زیادی کچلم حضرت دکتر

 

یک دسته ی مو گر تو بکاری بدهم جاش

هم کلیه هم پای شلم حضرت دکتر

 

یک ساعت و اندی ست که با شمرپرستار

مشغول نزاع و جدلم حضرت دکتر

 

می خواست که یک سوزن چون نیزه ی رستم

کوبد به نخاع البصلم* حضرت دکتر

 

از بحث نشو پرت که بابای مسنم

زاییده ز خرج عملم حضرت دکتر

 

*در بعضی کتب پزشکی بصل الخاع آمده که چون با قافیه همخوانی ندارد از طرف شاعر رد میشود

 

روح الله سرطاوی

دانشگاه علوم پزشکی بندرعباس

____________________________________________________________________________________________

                فشار خون

فشارم رفته بالا داد و بیداد                  چو دکتر دید آن را کرد فریاد

بگفتا ای جوان با خود چه کردی؟          در این سن کمت هم پر ز دردی

بگفتم دکترا معذور دارم                     که من عشق غذای شور دارم

پفک را چون ببینم مست مستم            پفک را میخورم با هر دو دستم

فدای چیپس باشد جسم و جانم           همیشه میشود با ماست نانم

چه حالی میدهد نوشابه خوردن            و حتی از پس گرمابه خوردن

گواراتر از این چیزی ندیدم                 و بی نوشابه من میزی ندیدم

غذای مادرم خیلی لذیذ است               ولی نوشابه هم خیلی عزیز است

کنار هر غذا باید که باشد                    که شیرین تر ز نوشابه چه باشد

نگاهم کرد دکتر با شکایت                   که روی مرگ خود کردی سماجت

تمام استخوانت پوک گشته                 گمان کردی که کیفت کوک گشته!

فشارت رفته بالا در جوانی                  گمانم گل نکرده در خزانی

علی قراجه داغي

دانشگاه علوم پزشکی ارتش

____________________________________________________________________________________________

تسهیل ازدواج

 

رفتیم ما به خواستگاری دختری کاو کرده بود از من بیچاره دلبری

با ناز و عشوه دست فشردم به زنگ در با دسته گل به رسم ادب مثل گل پسر!

شلوار و کت اتوشده و واکس خورده کفش صورت سفید و سرخ شد و آبی و بنفش

وقتی که آیفون به جواب آمد از درون!: "آن کیست پشت در؟!" دل من گشت واژگون!

رفتیم توی خانه نشستیم با سلام مجلس شروع شد همه سنگین و بی کلام

آمد عروس سینی چایی میان دست با عشوه و کرشمه دلم را به توپ بست!

"از در در آمدی و من از خود به در شدم"!* )گفتم یواشکی به خودم!(... در به در شدم!!!

انگار وقت بستن پیوند در دلم امشب رسیده! آب شده قند در دلم!

اینگونه غرق شد همه ام در تخیلات انگار ناگهان پدرش خیره گفت: کات!!! -

باید دوباره عرض کنم که خوش آمدید بر تخم چشم قهوه ای ما قدم زدید!

"در امر خیر حاجت هیچ استخاره نیست!" "بحری ست بحر عشق که هیچش کناره نیست"

از جنس فیلم های بد ماهواره نیست " آنجا جز آنکه جان بسپارند چاره نیست" !

باید بنا نهاد به تسهیل ازدواج چون ازدواج هر مرضی را کند علاج!

هرچند پول از اولویت های دختر است! اخلاق و رادمردی و ایمان و مهمتر است

انجام ازدواج حدیث پیمبر است هرکس که ازدواج نکرده ست ابتر است

بی ازدواج دین بشر نصفه نیمه است! هر کس که ازدواج کند شاد و بیمه است

از هرچه خوب کردن این کار بهتر است هر کس نکرده و نکند واقعاً خر است!

هر کس مجرد است پر از درد مزمن است هرگز گمان مبر که چنین فرد مؤمن است!!!

کافر که هیچ! ابله و بی قید و خائن است انسان خطاب کردن وی غیرممکن است!

اصلاً مدار اصل تجرد خریّت است این طرز فکر ضایقه ی بربریت است

...اما از این گذشته! برای شروط عقد صحبت کنیم از سر مهریه : پول نقد!!!

گر پول نقد نیست تو را کارتخوان که هست!!! گر گوشتت تمام شود استخوان که هست!

ثابت بکن جوان تو اگر عاشقی به ما! رد کن هزار و سیصد و هفتاد سکّه را!

حق طلاق و خانه و ماشین و حق شیر! در ضمن سکه ها بده و دخترم بگیر!!!

بیرون کشید دفتر و ماشین حساب را کتباً ادامه داد حساب و کتاب را!

...خونم به جوش آمد و گفتم که : مش رجب! بدجور در شگفتم از این حرف ها! عجب!

بی وقفه تند می روی و گاز می دهی! حاجی چرا به مجلسمان فاز می دهی؟!

حاجی امان ز دست تو! کافر که نیستیم! ما را چنین نچاپ مسافر که نیستیم!!!!!!

ما را هدف عزیز نباشد معامله یا اینکه با پدرزن کاسب مجادله!

...دیدیم خیر! مش رجب الحق که کاسب است! بی هیچ وقفه غرق فنون محاسبه ست!

فرمود: ازدواج که جای حراج نیست بی پول ازدواج دگر ازدواج نیست!

با خانواده زود گذشتم ز خیر عشق تا کی به هیچ فکر نکردن به غیر عشق؟!!!

"منت خدای عز و جل را که طاعتش..."* واجب ولی فرار کن از این جماعتش!

از یک طرف به مهریه و سکه دلخوشند از یک طرف برای خدا گاو می کشند!

سر می برند عاشق دختر ندیده را! " پر می کنند بسمل در خون تپیده را "**

فرصت نمی دهند که ما بندگی کنیم با یک عیال اهل وفا زندگی کنیم!

سیلی زدم دوباره دل بی قرار را ترجیح بر قرار بدادم فرار را!

...............................................................................................................................

*تضمین از سعدی

** تضمین از پروین اعتصامی

 

کاظم حکمت

دانشگاه علوم پزشکی فسا

____________________________________________________________________________________________

قلی از روز ازل شد معتاد

 

قلی از روز ازل شد معتاد!

قرعه اینگونه به نامش افتاد!

از همان مدرسه که کنج لبش

بود در بین دو انگشت مداد!

مست پُک می زد و می گفت: " رفیییییق!

می کشم دوووووووود! نفس کش!" ) با داد!!! (

پدرش لوطی و سیگاری بود!

واقعا بوی پدر را می داد!

نخ سیگار که آتش می زد

گفت: " این زینت مرد است! قباد! "

یک نخ است این و فقط تقریحی ست!

رو به سیگار سخن بیرون داد!:

" من از آن روز که در بند توام

شده ام از غم دنیا آزاد

تا لبت روی لبم آمده است

شب و روزم شده بر وفق مراد " !!!

اینچنین بود که او خورد فریب

این چنین بود که در دام افتاد

دود شد زندگی اش از آن روز

اینچنین بود که شد دشمن شاد

نوجوانی و جوانی که رسید

شد شکوفا گل این استعداد!!!

جای نخ مصرف او شد پاکت

مصرف پاکت او : پرتعداد!

پشت هم یکسره روشن می کرد

دو سه سیگار دگر با سیگار

)شاعر این قافیه را کرد خراب

تا بگوییم که اینقدر زیاد

مش قلی توپ به آتش می بست...!

مثل سیگارکشی مادرزاد!(

هرچه سیگار در این دنیا بود

هی به خورد ریه اش داد و به باد!

اشتهای ریه ی حرفه ای اش

داده شد سوق به انواع مواد

ماری و بنگ و حشیش و تریاک

الکل و هر رقم از قرص و پماد

هرویین و کوکایین ، شیشه ، کراک

هرچه می دید به تزریق نهاد!

آمد او قصر دل آباد کند

شد دلش یکسره ویران آباد

بیست و نه سالگی از دنیا رفت

توی تنهایی خود رفت از یاد

من که می گویم حتی در قبر

می کشد سیگار تا روز معاد!!!

 

کاظم حکمت

دانشگاه علوم پزشکی فسا

____________________________________________________________________________________________

یک عالمه دکتر مسلمان داریم

نفرت ز صدا و دود قلیان داریم

 

از بس که ادب در دلمان میجوشد

نقدی به خود جناب لقمان داریم

 

سیگار و تقلب و فریب استاد

هرگز!که بسی حرمت و وجدان داریم

 

با اهل زمین چه مهربانیم و لطیف

یک ذره فقط کینه ز خرخوان داریم

 

از دغدغه ی روغن و سویا هرشب

در خواب فقط ناله و هذیان داریم

 

اصلا؛ابدا نگه به نامحرم خود

تنها نظری به یاس و ترلان داریم

 

شب گریه برای سرب همراه برنج

از سرب هوا ناله و افغان داریم

 

از بیمه چنان خبر رسیده بر ما

وحشت ز مریض و بیم درمان داریم

 

القصه که مثبتیم و خوبیم و تمیز

زیرا که نسب ز قشر درمان داریم

 

محمدنقی بیرانوند

دانشگاه علوم پزشکی لرستان

 

برچسب ها : []

اخبار برگزیده

پر بازدید ترین