داغ ترین ها:

شعر کلاسیک

رتبه اول:

دود و نابودی

 

آه فصل خنده ها و آرزوها دود شد

زندگی با دست ما کنج لب ما دود شد

بی خیال عاشقی پاکت به پاکت سوختیم

سرنخ تقدیر ما همچون معما دود شد

دود شهر و دود این سیگارهای لعنتی

عمر ما بین همین آلودگی ها دود شد

هرچه بی اندازه پایش خرج کردم آخرش

صد برابر بیشتر پای مداوا دود شد

پیش چشم کودکم در خانه خاکستر شدم

اقتدارم، اعتبارم جمله یکجا دود شد

فرصت آن روزها ای کاش برمی گشت حیف

فرصتی که ارزشش را داشت امّا دود شد

 

معین اصغری  

دانشگاه شهیدبهشتی

_____________________________________________________________________________________________

رتبه دوم:

سرطان

 

درد اینکه «چرا من ؟؟» از دختر، استخوان را به گریه می انداخت

لال کرد این سوال چشم غزل...، و زبان را به گریه می انداخت

 

با خدا حرف ... حرفها دارد، شعرها دردلش دعا دارد

بغضی از جنس ابرها دارد، آسمان را به گریه می انداخت

 

انقلابی درون سلول  و ، سرکشی های غیر معمول  و 

 حبس در بسته های آمپول و ...، امتحان را به گریه می انداخت

 

نبض امواج رود گیسویش، آرزو های در فراسویش

بی سبب خشکسالی مویش، شریان را به گریه می انداخت

 

مکث پاییزی شب است...و درد، مات گرمای اوست، خانه ی سرد 

آنقدر در خودش صبوری کرد، که زمان را به گریه می انداخت

 

نگرانیش حرف مردم بود، نا امیدی ولی در او گم بود

دختری که دچار لنفوم بود ! سرطان را به گریه می انداخت

 

محمد مبلغ الاسلام  

دانشگاه علوم پزشکی بابل

_____________________________________________________________________________________________

رتبه سوم:

لباس سپید

 

من پزشکم همین قدر کافیست/ زیر دستم وجود انسان هاست
با خدا عهد بسته ام تنها / او ورای تمام پیمان هاست

چشم هایم دریچه ای از او / او که امّید دردمندان است
علم من دست اوست روی زمین / دست من آبشار درمان هاست

من لباس سفید می پوشم / فارغ از رنگ ها، سیاست ها
خنده ام دلخوشی رعیت ها / نسخه هایم امید سلطان هاست

نبض های مریض در دستم / حال من را کسی چه می داند
با شما در می کشم گویی / خون من در تمام شریان هاست

راه سختیست پیش رو اما / تا که جان هست در بدن هستیم
آنچه از ما به جای می ماند / نام نیکی میان دوران هاست

پشت ما حرف هست خیلی هست / بگذریم از گلایه ها در شعر
حرف بی پایه ی سخن چینان / رونق کوچه ها و دکان هاست

 

زهرا ساجدی فومنی  

دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی

__________________________________________________________________________________________

بحران

آرامشش معنای طوفان را نمی فهمد
مردی که مردن زیر باران را نمی فهمد

گرگی که زد بر گله ی احساس آدم ها
دیگر صدای مرد چوپان را نمی فهمد

بیهوده می خوانی موذن  ... قصه را کم کن
اینجا مسلمانی صدامان را نمی فهمد

این ریشه ی خشکیده را از خاک بیرون کن
وقتی که قدر خاک گلدان را نمی فهمد

نانی که در آورده از هیزم فروشی ها
تاوان مردن در خیابان را نمی فهمد

مادر صدایت را درون سینه پنهان کن
اینجا کسی معنای بحران را نمیفهمد

 

احمد شیروانی  

دانشگاه ملایر

__________________________________________________________________________________________

باید کمی من را بلد باشی

 

باید کمی من را بلد باشی ،در من رسوبی از زمستان است

روی شیار صورتم اشکی...این ابتدای کند باران است

«در من زنی دیشب خودش را کشت »،هذیان ناآرام هرروزم

لعنت به من که عاشقت هستم،لعنت به هر چه فکر تو آن است

من رد پایم را نمیبینم ،این سرنوشت یک زن نازاست

من بیشتر میخواهمت یا او؟...در نقطه چین ها گریه پنهان است

در نفطه چین ها خسته خوابیدم،باید بفهمی درد هایم را

قسمت نخواهم کرد من با او،این زندگی را‌....حرفش آسان است

اندازه ی نوزاد هایی که دنیا نیاوردم نشان دارم

که انعکاس سرنوشت من ،در فکر های هر خیابان است

هر مرد در من یک کفن دارد ،این من کمی آشفتگی دارد

هر مرد ...هر من ..‌.ترس و تردید است

هر مرد ....هر من ...ترس و هذیان است

 

آزین محمدی

دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه

__________________________________________________________________________________________

ما حبسِ هم شدیم

 

غمهای بچه با دل مادر چه می کند؟

پاییز با درخت تناور چه می کند

زردی چهره زیر پتویی سفید رفت

این حجم برف اول آذر چه می کند

مادر سرِ تب پسرش ذوب می شود

دیدم که چشم خیس و لب تر چه می کند...

گفتند می رسد کمکی از برادران

یوسف منم رفیق ! برادر چه می کند

بیمار بودم و همه ی اعتقاد سوخت

تب آتش است ، پنبه ی باور چه می کند ؟

اما خدا مرا به غریبی رها نکرد

این چشمِ خیس با دلش آخر چه می کند..

در این جهان که خوب در آن پیش بد کم است

رحمان زیاد هست اگرچه صمد کم است

هرکس زیاد شد صدقاتش کریم نیست

گاهی برای وصف کرامت عدد کم است

در بین نا امیدی ما یک نفر رسید

ای عشق! قل اعوذ برب المدد کم است ؟

اعضای او درون تنم کیمیا شدند

یک دشت گل برای بهار سبد کم است ؟

او مُرده بود گرچه.. ولی مُرده زنده کرد

عیسی برای زندگی یک جسد کم است ؟

جان گران او به تنی خسته وصله شد

هرچند پیش فرش سلیمان نمد کم است

گفتند آدمی همه اعضای یک تن اند

ما حبسِ هم شدیم ولی تا ابد کم است

"هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق"

قلبش هنوز در دل من می تپد کم است ؟

 

سید سهیل مهدیانی

دانشکده فنی تهران مرکز

__________________________________________________________________________________________

جراحی قلب باز

گفتند پزشگان که به تو بیمارم

باید که به تیغ تیز دل بسپارم

عشق تو رسوب کرده در رگ هایم

جراحی قلب باز لازم دارم

 

علی امرونی  

دانشگاه علوم پزشکی بوشهر

__________________________________________________________________________________________

سلامتی

 

وقتی دعا برای عزیزان سلامتی ست

تنها خبر ز مرد غزلخوان سلامتی ست

 

فعلی قشنگ تر ز تماشای دوست نیست

در خانه رفت و آمد مهمان سلامتی ست

 

جز ما کدام خانه به همسایه اش خوش است؟!

همسایگی کشور ایران سلامتی ست

 

از خوان غیر چشم نگه دار خان من

بر سفره ها دو لقمه ای از نان سلامتی ست

 

گاهی فقط برای تن سالمت بکوش

زیرا که در تنی سالم،جان سلامتی ست

 

فکری برای حال هوای زمین کنید

وقتی هوا خوش است ، خیابان سلامتی ست

 

آنقدر فکر مشغله ی نسل ما نباش

در عشق هر چه حال پریشان سلامتی ست

 

بادا جهان تهی شود از درد و کینه ها

بر زخم سینه مرهم ایمان سلامتی ست

 

علی امینی  

دانشگاه علوم پزشکی بابل

__________________________________________________________________________________________

داروی کشنده

 

ای خردمند عاقل و دانا

قصه ای گویمت تو برخوانا

"مصرف بی رویه دارو"

گوش کن گوش کن مسلمانا

بشنو از این حقیر، داروها

هست موجود بهر درمانا

نه زمانی که تو گرسنه ای و

یا که هستی شدید عطشانا

حال چندین مثال میزنمت

تا شود فهم تو دوچندانا:

گر که دعوت شدی به مهمانی

هر مکان هر زمان و دورانا

گر که شام و ناهار، آوردند

میزبانان برای مهمانا

قرمه سبزی و قیمه بادمجان

جوجه و ماهی و فسنجانا

بختیاری، کباب کوبیده

بر سر سیخ مرغ بریانا

پر خوری کردی و شدی بیمار

حال تو گشت نا به سامانا

فکر کردی علاج آن داروست؟

قرص و کپسول می خوری جانا؟

مرض تو بود ز پرخوری ات

هی مخور این و هی مخور آنا

آن زمانی که پرخوری کردی

هیچ بودی به فکر الآنا؟

داستانی دگر بگویمتان

نقل قولی است از پزشکانا:

گر نرفتی به خواب ناز فرو

چشم تو باز چون نگهبانا

طپش قلب تو زده بالا

موی بر صورتت پریشانا

گاه حتی ز فرط بی خوابی

می شوی غصه دار و گریانا

بشنو از من که درد تو این است

پُری از استرس فراوانا

خواب، از استرس نمی بردت

که ز خوابت شدی گریزانا

هی مخور این لورازپام اینقدر

زُلپِدِم را مخور تو این سانا

بهر خوابی سه ساعته شکمت

مکن از قرص خواب انبانا

نیستی از عوارض دارو

اندکی اندکی هراسانا؟

یک مثال دگر بگویم تا

داده باشم به قصه پایانا:

چاقی ات بس که رنج می دهدت

شدی افسرده و پریشانا

قند تو باز می زند بالا

خون تو گشته همچو قندانا

قرص ها بهر لاغری خوردی

آمپولی زدی به هر رانا

فکر کردی که کار خوبی بود

هستی از کار خویش خندانا!

گوش کن جان مادرت سخنم

امر من را ببر تو فرمانا

از سر سفره زودتر برخیز

قَسَمَت می دهم به قرآنا

اندکی ورزش و پیاده روی

برو در کوچه و خیابانا

 

این مثل ها برای آن گفتم

"تا کنم حجت خود اعلانا"

ای وحید و حمید و ابراهیم

ای جواد و جلیل و ساسانا

ناصر و نادر و فرید و جمال

محسن و کامران و کیوانا

هر کجا هستی و به هر شهری

یزد و شیراز یا که تهرانا

اصفهان، زاهدان و یا مشهد

ساری و بیرجند و کرمانا

بنویسید از طلا قلمی

روی دیوار هر خیابانا

کلّهم، عرض بنده این باشد

که نوشتیم توی دیوانا:

هر که دارو زیاد مصرف کرد

عاقبت می شود پشیمانا

بشنو از من که کل داروها

"هست موجود بهر درمانا"

حال دیگر قضاوتش با تو

این تو این قصه گوی و میدانا

 

علی جلیلی تفتی

دانشگاه علوم پزشکی کاشان

__________________________________________________________________________________________

ورزش کنیم

ای که فکر جان خود هستی بیا ورزش کنیم
صبح بعد از شستشوی چشم ها ورزش کنیم
ورزش روزانه ات گر سخت باشد لااقل
همتی کن جمعه ی هر هفته را ورزش کنیم
گفته اند اندر تن سالم بُود عقل سلیم
خاطرِ این گفته های آشنا ورزش کنیم
پیری و درماندگی در راه باشد ای عزیز
تا نگردی عاجز و بی دست و پا ورزش کنیم
گر امید زندگانی کم شده اندر سرت
گرچه بیرون سخت باشد در سرا ورزش کنیم
چون میسر نیست در تو حرف ما ای آشنا
پس بیا محض رضایات خدا ورزش کنیم

 

مهدی اصغری عظمی  

دانشگاه علوم پزشکی تبریز

__________________________________________________________________________________________

روحیه سرد

 

یک روحیه ی سرد خزانی دارم

صد درد برای همزبانی دارم

از سایه ی بی دقتی تکنولوژیست*

در نسل خودم صد سرطانی دارم

 

*منظور تکنولوژیست خاطی ست نه همه ی تکنولوژیست ها

 

مهدی پشا ابادي

دانشگاه علوم پزشکی لرستان

__________________________________________________________________________________________

پوتین سردرگم

 

من نفس کم دارم اما باز بابا بیشتر

مادرم خون گریه کرده ست از دو دریا بیشتر

 

سرفه هی سرفه ولی لبخند از یادت نرفت

مانده ام درد تو کمتر میشود یا بیشتر

 

لنگه ی پوتینت اما همچنان سردرگم است

داشت بابا ای خدا ای کاش یک پا بیشتر

 

رود کارون عاشق غواص هایش گشته است

این جزیره باز مجنون است... لیلا بیشتر

 

ساده میگویم ولیکن مطمئن هستم پدر

دوستت دارد خدا خیلی من اما بیشتر

 

باد می آمد و دستت را گرفت و برد و رفت

قاصدک ها دوست دارند آسمان را بیشتر

 

روی دست مردم شهری و داری میروی

نیستی امشب...دلم تنگ است...فردا بیشتر

 

میثم خندانی

دانشگاه علوم پزشکی اهواز

برچسب ها : []

اخبار برگزیده

پر بازدید ترین