داغ ترین ها:

اخبار و رویداد ها

news photo

در آثار جشنواره فرهنگی روح پرسشگری و نوجویی دیدم

یک مدرس دانشگاه و داور بخش پویانمایی هفتمین جشنواره فرهنگی، معتقد است حاصل کار شرکت کنندگان در این جشنواره خلاقانه و همراه با نوآوری بوده است.

الناز نعمتی: فرزانه زحَلی مدرس دانشگاه و داور بخش پویانمایی هفتمین جشنواره فرهنگی وزارت بهداشت معتقد است در جشنواره فرهنگی دانشجویان رشته های پزشکی از اینکه می‌توانند با ابزار هنر، دانش  و تخصصشان را اشاعه داده و با مردم  به اشتراک بگذارند خوشحال بوده و روحیه نشاط و نوجویی در آثارشان موج می‌زند که بزرگترین دستاورد این جشنواره محسوب می‌شود.

کیفیت آثار دانشجویان را در هفتمین جشنواره فرهنگی وزارت بهداشت در بخش پویانمایی چطور ارزیابی می‌کنید؟
فرزانه زحلی: دو نگاه به این آثار داشتم. اول اینکه این کارها توسط کسانی تولید شده اند که به لحاظ فنی و تخصصی و تکنیکی دانش ویژه‌ای ندارند به همین خاطر تسلط نداشتن بر تکنیک برایم پذیرفتنی و قابل درک بود. از سویی دیگر  به این موضوع نگاه داشتم که این عزیزان به مضامین و محتوای آثارشان چه توجهی داشته اند و از این بُعد چطور عمل کرده اند. خوشبختانه در این بخش یعنی زمینه محتوایی تلاش قابل تاملی در آثار دیدم و حتی با مضامین و قصه هایی نو مواجه شدم که برایم جالب بود.
در آثار دانشجویان روحیه پرسشگر، جستجوگر و البته پویا دیدم که با ارزش بود. درست است که بچه ها در بخش تکنیکی چندان قوی نبودند اما کوشششان برای بالا بردن کیفیت محتوایی قابل تقدیر بود. البته چند نمونه از آثار از نظر تکنیکی هم قابل تامل بودند و مشخص بود که سازندگان شان در این زمینه آموزش دیده یا مشاوره داشته اند. در نگاهی کلی می توانم بگویم کیفیت آثار برای یک جشنواره دانشجویی قابل قبول بود.

با بالا رفتن حجم استفاده از شبکه‌های مجازی و گسترش شبکه‌های اجتماعی، انتشار انیمیشن‌های کوتاه در این شبکه‌ها باب شده. به نظر شما انیمیشن‌هایی که دانشجویان و شرکت‌کنندگان جشنواره فرهنگی ارائه کرده بودند قابلیت و جذابیت لازم برای انتشار عمومی در این فضاها را داشتند؟ 
در آثاری که برای شبکه های اجتماعی ارائه می شود، دو  ویژگی لازم است اول اینکه باید حتما حاوی نکات آموزشی باشند و دوم اینکه باید موجز و کوتاه باشند. آثاری که در دوره قبل مشاهده کردیم اغلب دارای این ویژگی ها نبودند و برای نمایش در سالن سینما تولید شده بودند و زمان بالایی داشتند. اما می توان به دانشجویان در فراخوان پیشنهاد داد که آثاری با زمان زیر یک دقیقه بسازند و به دنبال تکنیک‌های پیچیده نباشند. بیشتر روی محور آموزشی تاکید کنند. چنین آثاری را می توان به راحتی در شبکه های اجتماعی بارگزاری کرد تا مردم از آنها استفاده کنند.

جشنواره فرهنگی در سطح ملی برگزار می‌شود و بسیاری از دانشجویان در آن شرکت می‌کنند. به نظر شما این جشنواره تا به حال و در آستانه هشتمین دوره تا چه حد توانسته به اهدافی که از پیش در نظر داشته دست پیدا کند؟ 
من مدرس دانشگاه و علاقه‌مند به جشنواره ها و فعالیت های هنری دانشجویی هستم و روح نوجویی را در این فضاها دوست دارم و در جشنواره فرهنگی وزارت بهداشت هم این روح نوجویی و پرسشگری را دیدم . در حین برگزاری جشنواره با بسیاری از دانشجویان صحبت کردم و از شور و نشاطی که داشتند به وجد آمدم . همه این عزیزان از اینکه بتوانند از تخصصشان در قالبی هنری برای خدمت رسانی به مردم بهره ببرند خوشحال بودند. این عزیزان ابزاری جدید برای اشاعه دانش خود پیدا کرده اند که این بزرگترین دستاورد جشنواره وزارت فرهنگی بهداشت است. جشنواره به حدی با نشاط بود که ما داروان را به وجد آورد به طوری که من از مسئولان برگزاری آن سوال می‌کردم آیا این جشنواره ادامه خواهد داشت و آیا باز هم از ما دعوت خواهد شد تا به عنوان داور یا مدرس حضور داشته باشیم. اتفاقا من پیشنهاد برگزاری کارگاه‌هایی با رویکرد آموزش ساخت مستند های آموزشی و انیمیشن دادم و دوست داشتم در این زمینه به دانشجویان کمک کنم. حتی در دانشگاه هایی که تدریس می‌کنم به دانشجویانم گفتم که چنین جشنواره ای با رویکرد بهداشت سلامت جسم و روان وجود دارد که آثار با کیفیتی در آن دیده ام و از آنها خواستم به تماشای این آثار بنشینند.

تاریخ انتشار: ۱۷ فروردین، ۱۳۹۶
۰۳:۲۵ - ۹۹/۰۴/۱۳